Drie jaar geleden, in 2016, werd op de jaarvergadering voorgesteld om een gladde oars-2 zonder stuur aan te schaffen. Dat leek een brug te ver voor Rijnmond omdat er nog geheel geen ervaring met dit type boordroei-boot was. Knappe koppen hebben toen bedacht dat met een beperkte investering de IJzer er voor kon worden omgeriggerd en dat is ook gebeurd. Daarna is echter niets meer van het experiment vernomen. In het voorjaar van 2019 stelde de materiaal commissie daarom voor de boot maar weer terug te riggeren naar scull. Er lag inmiddels een dikke laag stof op de IJzer.
Omdat het al weken prachtig weer was en een deel van de vaste ploeg op vakantie was verdwenen, namen Paul Kaan en Steven Hoogslag het risico van een nat pak. In een oars twee moet je immers samen de balans houden en als je daar nog niet op getraind hebt... hoe moet je dan beginnen om daarmee ervaring op te doen zonder onmiddellijk om te slaan? 

Met een beetje denkwerk en de eerste voorzichtige haaltjes bleek dit niet tegen te vallen. Tot ieders verbazing kwamen we in Oud Verlaat aan, nog op tijd voor de koffie. Al snel werd de ambitie verlegd naar: zoveel mogelijk uren maken in de IJzer opdat hij niet naar de sloop zou gaan. Diverse roeiers namen die handschoen op en lieten zich ompraten om met ons mee te gaan. En zo roeien we nu na een keer of vijftien oefenen voor het eerst met dit nummer voor Rijnmond in de Rottecompetitie. In water van 4 graden. We hebben de basis nu te pakken en zijn tot op heden niet omgegaan. 

 De eerlijkheid gebied te zeggen dat bij de tweede wedstrijd op 5 meter voor de finish een van beide roeiers door een snoek vrijwel van de boot verdween. Zolang je met je tenen nog in de bandjes blijft kun je op de buikspieren weer inklimmen. De baancommissaris met de finishvlag zal het schouwspel niet snel vergeten. 
JokeL en StevenH bij passage van de Pekhuisbrug, RRC 30 november 2019

Met een seconde of 10 tijdverlies werd de finish alsnog genomen. 

Het mooie aan dit koningsnummer is dat er in complete samenwerking wordt geroeid. Als je tot watervrije slagen komt dan hebt je elkaar echt 'gevonden' in de roeihaal. Vooral op onze bochtige Rotte is het stuurwerk in de 2- zeer intens want dat kan alleen in samenwerking. De boeg is dan echt aan het knokken om veilig te blijven op het water. (Filmpje).
Het aantal roeiers dat met dit nummer heeft geoefend nadert nu de tien en we hebben waarschijnlijk ons doel bereikt. Die IJzer ligt nog driehoog, maar wel als oars geriggerd! Als je het leuk vindt om de 2- op je cv te krijgen dan ben je van harte welkom in ons enthousiaste en groeiende team. 

 

 

Team Mieke/Lisette maakte een tulband tijdens de bardienst. De opbrengst kwam ten goede aan Knallen voor de Club.

De fotograaf was net op tijd.

De eerste Paul's Blog in -hopelijk- een lange en gewaardeerde reeks over roeivereniging Rijnmond en alles wat met roeien te maken heeft, is nu te lezen. 

 

Zie de rechter rubriek 'Van de voorzitter...'.

Op 15 december had de vereniging haar jaarlijkse kerstborrel; van 15:00u tot 17:30u in het clubhuis.

Met een delegatie van alle Rotterdamse verenigingsbesturen werd de opening van de nieuwe faciliteiten een feestelijk evenement. De nieuwe werkplaats (waarin precies een 8 past) oogt ruim en prettig om in te werken. De trainings toestellen zijn verplaatst naar een nieuwe ruimte die vrijkwam door het verplaatsen van de werkplaats.

De roeitrainers hebben allemaal een upgrade gehad en kunnen gekoppeld worden voor concept wedstrijden die op de nieuwe monitor te volgen zijn. In de roeibak is meer ruimte ontstaan door het verplaatsen van toestellen.